Ongesteld zijn in Tanzania en in Nederland

In verschillende landen heeft Dorcas projecten die focussen op menstruatie en persoonlijke hygiëne. Dorcas zorgt in deze projecten voor zowel goede voorlichting als voor wasbaar maandverband en nieuwe toiletten en kraantjes. Door dit project kan Sophia uit Tanzania nu – net als de Nederlandse Sarah – gewoon naar school als ze ongesteld is.  

Sophia

Sophia is dertien jaar en woont met haar familie in Handeni, een klein stadje omgeven door platteland in het oosten van Tanzania. Ze leest graag boeken en droomt ervan dokter te worden. Net als veel andere meiden van haar leeftijd wordt ze elke maand ongesteld. Gelukkig hoeft ze nu niet meer thuis te blijven van school als het weer zover is. 

Dat is voor veel meiden in Tanzania helaas nog steeds anders. Zonder uitleg en zonder informatie over gezondheid en menstruatie moeten veel van hen zonder goede bescherming naar school. Als maandverband gebruiken ze vaak oude lappen, die niet goed blijven zitten. En er is op school meestal ook geen geschikte plek waar ze maandverband kunnen verwisselen. Dus blijven de meiden thuis, waardoor ze veel lessen missen. 

Sophia wist tot voor kort ook heel weinig over menstruatie. Ze had er wel eens iets over opgevangen, maar erg duidelijk was het niet. Ook voor haar was het tijdens haar ongesteldheid lastig om naar school te gaan, terwijl ze wel heel graag naar school gaat.  

Dankzij de speciale lessen van Dorcas over dit onderwerp heeft Sophia geleerd wat menstruatie is en hoe je er mee om gaat, ook als ze op school is. ‘Ik weet nu wat ongesteld zijn betekent en dat hygiëne belangrijk is voor mijn gezondheid.’ Ook kreeg ze via het Dorcas-project wasbaar maandverband. Dat is schoner en veiliger dan de oude lappen die veel vrouwen gebruiken. 

Op school is er nu ook een aparte plek waar meisjes hun maandverband kunnen verwisselen. Voor Sophia en haar klasgenoten is er dankzij het Dorcas-project veel veranderd. Het gebruik van maandverband is geaccepteerd en gewoon geworden, zowel op school als thuis.  

Sarah  

Sarah is zeventien en woont met haar ouders en broer in Vorden, in de buurt van Zutphen. Ze zit in haar examenjaar en wil volgend jaar Biochemie studeren. ‘Ik vind biologie en geneeskunde allebei heel interessant.’ Ze houdt van schilderen en tekenen, en op zijn tijd van een goed boek. ‘En natuurlijk afspreken met vriendinnen en shoppen.’  

In de tweede of derde klas kreeg haar hele klas voorlichting over menstruatie, hoe dat allemaal werkte en wat er op school allemaal aan gedaan werd. ‘Er was toen een actie waar onze school aan meedeed.’ Na die actie stonden er ook mandjes met producten bij de toiletten, maar daar is de school mee gestopt toen de producten steeds – met mand en al – werden gestolen. Nu kunnen de leerlingen bij de balie om maandverband of tampons vragen.  

Ze vindt het heel normaal om te praten over ongesteld zijn. ‘Tegen vriendinnen zeg ik gerust dat ik bijvoorbeeld kramp heb, omdat ik ongesteld ben, en me dus niet zo lekker voel. Als er jongens bij zijn, dan kijken die wel vaak raar, maar ja, dat zijn tienerjongens. Die zeggen bij biologie ook nog steeds ‘ieuw’, als het gaat over menstruatie.’ En ook tegen haar vrouwelijke gymdocent vindt Sarah het geen probleem om even te vragen of ze rustig aan mag doen als ze ongesteld is. Ook thuis is het geen taboe. ‘Ik kan altijd alles vragen aan mijn moeder.’ 

Wat eventueel nog beter zou kunnen in Nederland is het gratis maken van alle menstruatieproducten. ‘Ook hier in Nederland zijn er mensen die het niet breed hebben. Voor hen zou het wel beter zijn als het gratis is. Maar aan de andere kant: maandverband en tampons kun je al op veel openbare plekken zo krijgen. En ik vind de producten in de supermarkten ook helemaal niet duur. Dus over het algemeen is het best wel goed geregeld hier in Nederland.’