Warme maaltijd geeft Mona uit Libanon hoop en steun
Op de schouders van de Libanese Mona rust een grote last. In haar eentje is ze verantwoordelijk voor haar twee broers. Het zorgen voor voldoende eten is elke dag opnieuw een strijd. Dankzij Dorcas krijgen Mona en haar broers elke week een warme maaltijd. ‘Dit lost niet alle problemen op, maar het helpt wel een gat te vullen.’
Mona groeit op in een gezin van twaalf kinderen. Na het overlijden van haar ouders blijft Mona blijft alleen achter met haar twee broers. Eén van hen heeft een lichamelijke beperking en is volledig afhankelijk van hulp. Hij komt nooit buiten. Haar andere broer, die ouder is, is al jaren werkloos.
Door de zorg voor haar broers kan Mona zelf geen baan zoeken. Ze krijgt geen uitkering, heeft geen zorgverzekering en is afhankelijk van het beetje geld dat haar jongere broer af en toe stuurt. Er is nauwelijks geld om eten te kopen. Fruit en groenten kan ze bijna niet betalen. Door de hoge gasprijs is het koken op zich al te duur voor haar.
Dankzij het voedselproject van Dorcas krijgen Mona en haar broers elke week een warme maaltijd thuisbezorgd. ‘Het is elke keer een verrassing wat we krijgen. Het eten is heerlijk. Hierdoor bespaar ik geld wat ik kan gebruiken voor andere noodzakelijke spullen of medische kosten’, vertelt Mona.
De maaltijden worden door Dorcas-medewerkers aan huis gebracht. Tijdens een van die bezoeken wordt Mona uitgenodigd voor het bijwonen van de activiteiten in het centrum. Ze volgt hier een training en woont regelmatig vieringen bij. ‘Ik word hier heel blij van en dat gevoel neem ik dan mee naar huis, naar mijn broers.’
Door de voedselhulp kan Mona tegenwoordig de eindjes net aan elkaar knopen. ‘Sinds ik voedsel krijg, maak ik me minder zorgen. De hulp die ik krijg, is van groot belang. Het geeft mij bovendien hoop en laat zien dat er nog medeleven bestaat.’
