Hoop dankzij honing: training geeft Douglas (76) inkomen en perspectief 

Lokale boer inspecteert land in Oost-Afrika, onderdeel van humanitaire hulp en armoedebestrijding door Dorcas.

De 76-jarige Douglas Ngayau uit Kenia had al jarenlang een paar bijenkasten, waar hij voornamelijk honing uit haalde voor eigen gebruik. Dat deed hij zoals hij het van generaties voor hem had geleerd. Niet op de meest veilige en gezonde manier. Tot hij via Dorcas training kreeg om zijn bijenvolken met nieuwe technieken te onderhouden. Beter voor hem en zijn omgeving én bovendien winstgevend.

‘Dit project heeft me echt een hart onder de riem gestoken. Ik heb hoop gekregen voor de toekomst. Ik zie dat mijn leven verbetert, evenals mijn inkomen.’ Rondkomen was niet altijd makkelijk in het leven van Douglas. Zijn salaris was geen vetpot en de inkomsten die hij daarnaast probeerde te genereren als boer waren onvoldoende om zijn gezin van te onderhouden. ‘We zijn afhankelijk van regen, en die valt maar weinig. Dit jaar heeft mijn boerderij slechts zes zakken maïs opgebracht. Honing heb ik daarentegen veel geoogst.’

Voordat zijn honingopbrengst meer werd dan hij voor zichzelf en zijn familie nodig had, volgde Douglas een training bij Dorcas. Daar deed hij veel nieuwe inzichten op. ‘We hebben de cultuur hier veranderd’, stelt Douglas. ‘De mensen hier waren gewend hoog in de bomen hun bijenkasten te plaatsen en moesten er naartoe klimmen, maar nu houden we de kasten dicht bij de grond. Dat biedt ook vrouwen de kans om mee te doen.’

Mijn droom is om iets op te bouwen dat blijvend is. Iets waarvan mijn kleinkinderen zeggen: “Opa heeft dit tot stand gebracht door training en hard werk”.

Douglas Boer en trainer
Een grote wateropvangbak met bruin water, omgeven door groen landschap en bomen, gebruikt voor irrigatie en waterbeheer in ontwikkelingsgebieden.

Eerder zette Douglas zijn bijenkasten ook kilometers uit elkaar. Zo deed iedereen in zijn omgeving het. ‘Nu heb ik geleerd hoe ik een bijenstal opzet, waarbij je de kasten op één plek dicht bij elkaar houdt’, vertelt Douglas. ‘Ik heb ook geleerd honing te produceren van hoge kwaliteit, zuiver en zonder viezigheid.’

De training bracht Douglas nog een voordeel: hij maakt nu deel uit van een coöperatie. Zo kan hij eenvoudig zijn honing verkopen. ‘In het verleden was er niemand die honing van me kwam kopen. Nu hebben we een inzamelingspunt waar we onze emmers met honing brengen.’ De honing wordt gewogen, Douglas krijgt een vergoeding en de honing wordt vanuit de coöperatie verkocht.

Water opvangen

Maar net als op zijn boerderij speelt ook water een rol in het houden van bijen. Onlangs leerde Douglas weer wat nieuws van de begeleiders van het project. Ze groeven een bassin en legden er dekzeil in om water op de vangen. ‘Zodat de bijen water hebben tijdens droogte en niet weggaan om elders naar water op zoek te gaan.’

Douglas is inmiddels doorgegroeid naar trainer. Zijn hart gaat uit naar jongeren. Die wil hij dezelfde vaardigheden bijbrengen als die hij zelf leerde. ‘Ik wil jonge mensen trainen, zodat zij dit project van ons kunnen overnemen’, zegt hij. ‘Mijn droom is om iets op te bouwen dat blijvend is. Iets waarvan mijn kleinkinderen zeggen: “Opa heeft dit tot stand gebracht door training en hard werk”.

Geven aan Dorcas maakt het verschil

Ik doneer:
Frequentie
Met het bedrag:
Met het bedrag:
Ja, ik geef!