Wondimnewari is op de vlucht voor het geweld in Ethiopië
‘Onderweg verloor ik al mijn spullen’
Wondimnewari zit in een loods, op de grond voor een tent van doeken. Hij heeft een deken om zich heen geslagen. De Ethiopiër is al oud, zijn ogen zijn slecht en hij ziet weinig meer. Een paar weken geleden moest hij halsoverkop vluchten. Een zware tocht voor een man van zijn leeftijd.
‘Ik woonde in Wolega, in het westen van Ethiopië. Daar brak oorlog uit. Huizen werden in brand gestoken en overal huilden de mensen. Mijn familie besloot te vluchten. Ik zei: ‘Laat mij maar hier blijven.’ Ik was wel bang wat de rebellen met mij zouden doen, want ik ben al oud en zie ook bijna niks meer.’
Mijn zoon wilde daar niks van weten. Hij zette mij op de rug van een ezel en waarschuwde mij om me goed vast te houden. We moesten door de wildernis. Het was een zware tocht en onderweg verloor ik al mijn spullen die ik nog had kunnen meenemen.
Met acht familieleden kwamen we uiteindelijk in Debre Berhan, zo’n vierhonderd kilometer verderop. Hier vonden we onderdak in een opvangkamp. Met doeken hebben we onze eigen plek afgeschermd. Het is hier veilig, maar er is geen water en voedsel. Dankzij de hulp van Dorcas kunnen we eten en drinken kopen.’
