Vakmannen in Ethiopië en in Nederland
In onze rubriek Hier en daar spreken we iemand uit Nederland en een projectdeelnemer die iets met elkaar gemeenschappelijk hebben. Deze keer spreken we twee vakmannen: Abdusalana maakt meubels in Ethiopië en Joël heeft zijn eigen klusbedrijf in Nederland.
Abdusalana
De 21-jarige Abdusalana werkt in een kleine loods in Shashemene (een stad in Ethiopië) die tjokvol staat met houten balken, frames en kasten. Met een kameraad werkt hij voor John, die een meubelmakerij heeft. Abdusalana werkt er nog niet zo lang; hij is net klaar met een houtbewerkingscursus van Dorcas.
Abdusalana: ‘Ik was op zoek naar werk, maar kon maar niets vinden. Van de overheid hoorden we dat Dorcas trainingen aanbood aan mensen zonder werk.’ Trainingen in hout- en metaalbewerkingen, maar ook in koken, bedienen, naaien en financiën. De Ethiopiër koos houtbewerking, omdat hij daar al langere tijd geïnteresseerd in was. De training duurde drie maanden. Twee maanden lang kreeg hij theorielessen over hout en over sociale en zakelijke vaardigheden. In de derde maand leerde hij de praktische vaardigheden voor houtbewerking.
Hij liep stage bij John en kon er blijven. Hij maakt nu zijn eigen meubels. Banken maken vindt Abdusalana het leukst. Hij verdient nu zijn eigen geld en is niet meer afhankelijk van zijn ouders. Abdusalana woont bij zijn familie op de boerderij en gaat lopend of per tuktuk naar zijn werk. ‘Voor ik dit werk had, voelde ik me depressief. Maar nu ben ik ontzettend blij dat ik dit werk kan doen.’
Joël
De 27-jarige Joël uit Groningen heeft al drie jaar zijn eigen klusbedrijf, hij is in te huren voor grote en kleine klussen. ‘Bij grote klussen moet je denken aan het vervangen van een dak’, vertelt Joël. En kleine klussen? ‘Ik had laatst dat ik ergens heen ging om drie lampen op te hangen.’
Voor hij zijn eigen klusbedrijf had, werkte de Groninger als verpleegkundige in de thuiszorg. Na een reis naar Australië, waar hij veel met zijn handen werkte, rolde hij in het klusserbestaan toen hij vaak met zijn vader meeging om te klussen. ‘Ik vind het lekker om buiten te werken en zelf te beslissen wat ik doe. De vrijheid die het hebben van een eigen bedrijf meebrengt, bevalt me wel.’
Zijn klusbedrijf loopt goed. ‘Ik hoef nooit op zoek naar werk. Via via weten mensen me prima te vinden.’ Bij vrienden van zijn ouders heeft hij een werkplek waar ook grotere machines staan. Verder rijdt hij naar de locaties met zijn stationwagen.
‘Het leukste om te klussen vind ik restauraties van oude huizen. Bij mijn ouders in de straat was een huis behoorlijk vervallen. Het huis had een mooie gevel met sierlijsten, maar was helemaal verrot en lek. Ik heb dat toen weer heel mooi weten te restaureren.’
