Erzsébet uit Roemenië voelt weer de liefde om haar heen

De 82-jarige Erzsébet heeft de lachers op haar hand tijdens de ouderenbijeenkomst in de Roemeense stad Crasna. Ze staat bekend als de grappenmaker van de groep. Enkele jaren geleden was dat nog wel anders. Erzsebet was eenzaam. Ze zat elke dag alleen thuis en had geen contact met andere mensen. 

De Roemeense is geboren en getogen in Crasna. Ook na haar huwelijk bleef ze in deze stad wonen. Haar leven was niet makkelijk. Haar man was vaak dronken en ze had veel zorgen. In de jaren tachtig kreeg ze eerst kanker en daarna kampte ze met neurologische problemen. Hierdoor kan ze moeilijk lopen. 

Haar man overleed een paar jaar geleden. Erzsebet bleef met haar zoon, schoondochter en kleinzoon achter. Haar zoon heeft geen werk en het pensioen van driehonderd euro per maand is niet genoeg voor de Roemeense om van rond te komen. 

Een oudere vrouw staat bij de ingang van haar huis, met een wandelstok in haar hand, in een warme en uitnodigende omgeving.

Erzsebet vulde haar dagen deels met het werken in de tuin. Hier verbouwt ze onder andere tomaten, pepers en uien. Contact met anderen had ze niet. Vanwege haar slechte lichamelijke conditie kwam ze nergens. ‘Ik zat elke dag alleen thuis. Als ik niet in de tuin bezig was, zat ik vaak stil op een stoel niks te doen, vertelt Erzsebet. 

Gedichten schrijven 

Een uitlaatklep was – en is nog steeds – het schrijven van gedichten. ‘Ik hou van gedichten, vooral van christelijke. Mijn geloof is belangrijk voor mij. Zelf maak ik ook gedichten. Als ik ’s nachts niet kan slapen, dan ga ik gedichten schrijven.’ 

Haar zoon en schoondochter zien hoe eenzaam hun moeder is. Als ze horen over het sponsorprogramma van Dorcas komen ze in actie. Ze spreken vrijwilliger Klariká aan en vragen haar om hun moeder op te nemen in dit programma. Erzsebet wordt toegelaten en vanaf dat moment verandert haar leven.  

Niet meer eenzaam 

Zo krijgt ze via het programma voedselpakketten. Hierdoor heeft de Roemeense elke maand weer genoeg te eten. Dit is echter niet de belangrijkste verandering. Dankzij het programma heeft ze weer contact met andere mensen. Elke week is er een bijeenkomst voor de ouderen van het programma. Mensen die slecht ter been zijn, zoals Erzsebet worden gehaald en gebracht.  

Een groep oudere vrouwen zit samen in een ruimte, mogelijk een winkel of werkplaats, en werken aan creatieve projecten of handwerk.

Tijdens de bijeenkomst wordt gezongen, gelezen uit de Bijbel, gekletst, gegeten en geknutseld. ‘Ik ben niet zo heel creatief hoor’, lacht Erzsebet. ‘Ik knip alleen maar de stoffen voor de andere ouderen.’ 

Tijdens de bijeenkomsten heeft Erzsebet regelmatig het hoogste woord en weet met haar grappen de andere ouderen aan het lachen te maken. ‘Ik geniet van de mensen die hier zijn. Ik voel de liefde om mij heen.’ 

05 mei 2026

Vond je dit interessant om te lezen?

Meld je dan aan voor onze maandelijkse nieuwsbrief en het Dorcas Magazine.